Vrouw en Seks: 2. Lustobject en het vermogen tot nadenken

Gisteren liet ik me verleiden door de gouden bikini poster tot een speurtocht naar de argumenten waarom (foto's met) wat vrouwelijk bloot verkeerd zou(den) zijn. Ik ken van huis uit de stelling maar een bevredigende argumentatie heb ik nooit gehoord. Ook mijn speurtocht gisteren leverde weinig concreets op.

Dick Pels deed o.a. deze suggestie, maar bij nazoeken vond ik onder zijn naam geen concrete argumenten of zelfs maar een toelichting. Cisca Dresselhuys, hoofdredacteur van Opzij, vindt de poster 'walgelijk groot' en is het volgens het NRC artikel eens met Dick Pels. Maar ook zij komt niet met argumenten of een toelichting.

Wel geeft ze een samenvatting van een artikel dat ooit over dit onderwerp in Opzij verscheen en daaruit blijkt dat veel moderne vrouwen het helemaal niet met haar eens zijn en het Madonna-standpunt huldigen: ze hebben het recht zich te kleden zoals ze willen, maar zij bepalen. Uit hun wat onvriendelijke opmerking over allochtone mannen, blijkt dat de Nederlandse mannen dat laatste in doorsnee ook weten en respecteren.

In de blogosfeer vond ik tenslotte een expliciete reactie van Peter Storm uit Tilburg. Hij schrijft op zijn blog Rooieavotr: "Wat de CU zegt - op die poster wordt de vrouw als lustobject neergezet, en dat deugt niet - klopt gewoon." Maar ook bij hem geen onderbouwing of toelichting waarom een vrouw (afgebeeld) als lustobject niet zou deugen. Hij stelt wel dat hij gelukkig niet de enige is, die er zo over denkt. Kennelijk zijn er dus in zijn omgeving wel meer mensen die er zo over denken. Maar dat neemt de noodzaak van argumentatie en onderbouwing natuurlijk niet weg.

Bovendien is in dit geval de stelling nogal overtrokken, lijkt mij. Een 'lustobject' is volgens de online Van Dale:
'1 middel tot seksuele lustbevrediging'.

Het zal duidelijk zijn dat Hunkemöller de poster nooit zodanig bedoeld heeft. Men wil bikini's verkopen en lingerie, maar verder dan dat wil men niet gaan. Ook uit de reacties op internet blijkt dat men het een mooie foto vindt etc., maar dat eigenlijk niemand er echt opgewonden van raakt. Dat is ook niet zo vreemd, mijn digitale t.v. levert moeiteloos een aantal kanalen met wel expliciete porno. Iets dat moderne mannen soms wel als lustobject gebruiken. Als Peter deze foto serieus als lustobject ziet, zegt dat vermoedelijk meer over Peter dan over deze foto.

Mijn verklaring/hypothese voor al die negatieve oprispingen die men verder niet kan of weet te onderbouwen, zag ik in onze culturele verleden. Wij hebben vroeger geleerd dat een vrouw zich niet sexy, niet te bloot, niet te uitdagend moest en mocht kleden. Als ze dat wel deed, zou ze mannen van het werk kunnen houden, ze zou aanleiding tot handtastelijkheden kunnen geven en ze zou zichzelf aanbieden, m.a.w. zichzelf goedkoop en slecht maken.

Dit is overigens geen pleidooi voor sexy, blote, uitdagende kleding. Ik kom alleen voortdurend suggestieve beweringen tegen over de vrouw als lustobject, wat heel slecht zou zijn, terwijl niemand kennelijk in staat is daar een onderbouwing voor te geven.

In NRC Handelsblad van 7 april 2007 verscheen een artikel van Stine Jensen: Tegen de jarretelfilosofie: hoerige lingerie helpt de emancipatie helemaal niet, (p. 17) (hier). Ik vond het een mooie titel, maar wat er daarna volgde was nogal een verward betoog waar eigenlijk geen touw aan vast viel te knopen.

Ik zal toch een poging wagen. "Vroeger geloofde ik dat het een teken van bevrijding was, vrouwen die ervoor kiezen om lustobject te zijn. Fout gedacht. Wat ooit bevrijdend en grappig was, is nu door en door commercieel en zelfs gevaarlijk." Wel, dat lijkt duidelijk.

Maar weer ontbreekt de argumentatie. Meisjes, opgelet, lustobject zijn, is verkeerd? Maar waarom Stine, waarom?

Ik wil nog wel een stapje verder gaan. Een vrouw moet niet alleen lustobject willen zijn, ze moet het ook daadwerkelijk zijn. De lieve Heer heeft de schepping zo in elkaar geflanst, dat vrouwtjes mannetjes moeten verleiden. Het is knullig, ik geef het toe, maar aan K.I. heeft de beste man/vrouw vermoedelijk nooit gedacht. Dom, dom, dom! Maar ondertussen ligt het feit er. Als we dus niet willen uitsterven (waar de Nederlanders ondertussen al aardig mee bezig zijn), zullen we dus moeten neuken (vergeef het woord). Maar als de vrouw er niet in slaagt om de man voldoende op te winden..... Dan lukt het dus niet.

God (of de Evolutie) heeft de vrouw dus geschapen om lustobject te zijn. Natuurlijk hebben vrouwen nog veel meer prachtige eigenschappen, maar dat ze lustobject moet zijn, is op zijn minst een heel belangrijke. Het is dus een beetje dom, om het zachtjes te zeggen, als je denkt dat lustobject zijn, verkeerd is. Lees eerst eens een simpel biologieboekje, schat!

"Wat ooit bevrijdend en grappig was, is nu door en door commercieel, en zelfs gevaarlijk. Het leidt tot psychische beschadigingen, seksueel riskant gedrag met een toename van overdraagbare ziekten, en uiteindelijk ook zelfverminking." Ook deze uitspraak lijkt weer niet mis. Alleen wat leidt nu precies tot die psychische beschadigingen, zelfverminking en SOA's? Is dat het lustobject willen zijn, het begeerd willen worden of is dat het daadwerkelijke neuken of is het nog weer iets anders?

Ik zie nog niet dat lustobject willen zijn, dus dat je man of vriend of iemand anders je seksueel opwindend vindt, onmiddellijk leidt tot psychische beschadigingen. Ik zou eerder denken dat het een hoop psychische wonden kan helen. Ik zie ook niet dat als je graag aantrekkelijk gevonden wordt door een man of iemand anders, dat automatisch zou moeten leiden tot zelfverminking. Of het zou het uitknijpen van een meeëter moeten zijn.

In NRC Handelsblad staat op 14 april op p.53 een paginagroot stuk over het boek Female Chauvinist Pigs van Ariel Levy. Met de titel: Deze meisjes denken dat exhibitionisme tot roem en macht leidt. Misverstand, zegt Ariel Levy" door Sandra Heerma van Voss.

In dit boek zou ik volgens het artikel een "overtuigende theoretische onderbouwing" moeten kunnen vinden waarom beelden met expliciet vrouwelijk bloot verkeerd zouden zijn. Wel, in het krantenartikel is daar in ieder geval echt helemaal niets van terug te vinden. Ik denk dus dat die theoretische onderbouwing in het boek ook meer kretologie dan serieus betoog is.

De strekking van het boek, als die er tenminste is, lijkt te zijn dat jonge vrouwen denken dat seksueel exhibitionisme voor een vrouw de kortste weg is naar roem. Maar deze jonge vrouwen willen vooral aandacht wordt er meteen bijgezegd. Wat willen ze nu precies? En hoe weet Ariel Levy precies wat ze denken. Hoeveel vrouwen heeft ze ondervraagd, welke vragen heeft ze gesteld en wat zijn de percentages. Hoe komt ze aan haar sample?

Wel, dat zijn kennelijk allemaal vragen die voor Ariel Levy een aantal niveau's te hoog gaan. Er wordt veel beweerd, liefst op een suggestieve manier en er wordt niets waar en hard gemaakt.

Het probleem is niet, denk ik, dat een vrouw soms verleidelijk en aantrekkelijk of mooi wil overkomen. Ik heb er tenminste tot nu toe nog steeds geen fatsoenlijke argumentatie voor te horen gekregen.

Wat wel een probleem is, is dat je vrouwen hebt die er ogenschijnlijk leuk uitzien, die een vlotte babbel hebben en die een leuk verhaal kunnen schrijven. Maar als je beter leest wat ze precies schrijven of als je de moeite neemt om na te denken over wat ze te vertellen hebben, dan is het achter die mooie gezichtjes een grote chaos. Ik wil niet discrimineren op grond van sekse. Ook moderne mannen leiden maar al te vaak aan precies hetzelfde euvel.

Een probleem met de moderne video- en mediacultuur is dat veel moderne vrouwen (en veel moderne mannen) goed en diepgaand nadenken niet meer zien als een groot goed. Als iets fantastisch. Ook het besef dat wat je beweert, moet kloppen, is vaak niet meer echt aanwezig. Men plakt indrukwekkende volzinnen waarvan de betekenis maar al te vaak niet precies duidelijk is, met groot gemak achterelkaar.

Het probleem is niet dat vrouwen er soms mooi en opwindend willen uitzien. Het probleem is dat sommige mannen en vrouwen denken dat denken bestaat uit het achter elkaar plakken van suggestieve beweringen. Dat het voldoende is om als een schaap in de wei maar wat te blaten. Niet het opwindende of blote uiterlijk, maar het onvermogen tot diepgaand en kritisch denken lijkt me het probleem van de moderne tijd.

Het zijn niet de knappe meisjes die tegen betaling een mooie foto van zichzelf laten maken, terwijl ze ondertussen door hun modellenwerk al lang geleerd hebben dat de wereld vol mooie vrouwen is. Het zijn al die vrouwen en mannen die niet in staat zijn tot kritisch nadenken, die niet in staat zijn tot het formuleren van een logisch betoog, die niet in staat zijn tot het geven van bevredigende argumenten voor hun standpunt en die zichzelf ondertussen zo geweldig vinden dat ze die domheid ook nog luidruchtig en publiekelijk moeten uitkwaken. Dat lijkt me het echte probleem van deze tijd.